دلتنگی های آدمی را باد ترانه می خواند

تفاوت كشورهاي ثروتمند و فقير

2007-11-29T02:11:00.000+03:30

تفاوت كشورهاي ثروتمند و فقير، تفاوت قدمت آنها نيست براي مثال كشور مصر بيش از 3000 سال تاريخ مكتوب دارد و فقير است!اما كشورهاي جديدي مانند كانادا، نيوزيلند، استراليا كه 150 سال پيش وضعيت قابل توجهي نداشتند، اكنون كشورهايي توسعهيافته و ثروتمند هستند. تفاوت كشورهاي فقير و ثروتمند در ميزان منابع طبيعي قابل استحصال آنها هم نيست. ژاپن كشوري است كه سرزمين بسيار محدودي دارد كه 80 درصد آن كوههايي است كه مناسب كشاورزي و دامداري نيست اما دومين اقتصاد قدرتمند جهان پس از آمريكا را دارد. اين كشور مانند يك كارخانه پهناور و شناوري ميباشد كه مواد خام را از همه جهان وارد كرده و به صورت محصولات پيشرفته صادر ميكند. مثال بعدي سويس است. كشوري كه اصلاً كاكائو در آن به عمل نميآيد اما بهترين شكلاتهاي جهان را توليد و صادر ميكند. در سرزمين كوچك و سرد سويس كه تنها در چهار ماه سال ميتوان كشاورزي و دامداري انجام داد، بهترين لبنيات (پنير) دنيا توليد ميشود. سويس كشوري است كه به امنيت، نظم و سختكوشي مشهور است و به همين خاطر به گاوصندوق دنيا مشهور شدهاست (بانكهاي سويس). افراد تحصیلکردهاي كه از كشورهاي ثروتمند با همتايان خود در كشورهاي فقير برخورد دارند براي ما مشخص ميكنند كه سطح هوش و فهم نيز تفاوت قابل توجهي در اين ميان ندارد. نژاد و رنگ پوست نيز مهم نيستند. زيرا مهاجراني كه در كشور خود برچسب تنبلي ميگيرند، در كشورهاي اروپايي به نيروهاي مولد تبديل ميشوند. پس تفاوت در چيست؟ تفاوت در رفتارهاي است كه در طول سالها فرهنگ و دانش نام گرفته است. وقتي كه رفتارهاي مردم كشورهاي پيشرفته و ثروتمند را تحليل ميكنيم، متوجه ميشويم كه اكثريت غالب آنها از اصول زير در زندگي خود پيروي ميكنند: 1. اخلاق به عنوان اصل پايه
2. وحدت 3. مسئوليت پذيري 4. احترام به قانون و مقررات 5. احترام به حقوق شهروندان ديگر 6. عشق به كار 7. تحمل سختيها به منظور سرمايهگذاري روي آينده 8. ميل به ارائه كارهاي برتر و فوقالعاده 9. نظمپذيري اما در كشورهاي فقير تنها عده قليلي از مردم از اين اصول پيروي ميكنند. ما ايرانيان فقير هستيم نه به اين خاطر كه منابع طبيعي نداريم يا اينكه طبيعت نسبت به ما بيرحم بودهاست. ما فقير هستيم براي اينكه رفتارمان چنين سبب شدهاست. ما برای آموختن و رعايت اصول فوق كه (توسط كشورهاي پيشرفته شناسايي شده است) فاقد اهتمام لازم هستيم. اگر شما اين نامه را براي ديگران نفرستيد: اتفاقي براي شما نميافتد، گربه شما نميميرد، از محل كارتان اخراج نميشويد، هفت سال بدبختي بر سرتان آوار نميشود و مريض هم نخواهيد شد. اما اگر ميهن خود را دوست داريد، اين پيغام را به گردش بياندازيد تا شايد تعداد بيشتري از هموطنانمان مانند شما آن را بفهمند، تغيير كرده و عمل كنند

21

2007-05-11T11:14:00.000+03:30

به پاس قلبت يه بغل ستاره
برات مي آرم اي گل ِبهاره
بشين و بشمار هر كدوم و تك تك
ماه من تولدت مبارك
اين و دوستي واسه تولدم برام خوند دلم نيومد اينجا ننويسم
بيست ويك اُرديبهشت امسال من 21سالم شد
...............................................
متشكرم از همه دوستاي ِدزست داشتني

59

2007-02-15T00:39:00.000+03:30

56

2006-11-03T14:09:00.000+03:30

شبانه

اگر كه بيهده زيباست شب براي چه زيباست شب
براي كه زيباست شب
شب و رود بي انحناي ستارگان كه سرد مي گذرند
و سوگواران دراز گيسو بر دو جانب رود
يادآورد كدام خاطره را با قصيده ي نفس گير غوكان تعزيتي مي كنند
به هنگامي كه هر سپيده به صداي هم آواز دوازده گلوله سوراخ مي شود
اگر كه بيهده زيباست شب براي چه زيباست شب

55

2006-10-24T14:12:00.000+03:30

حرفي به من بزن
آيا كسي كه كه مهرباني يك جسم زنده را به تو مي بخشد
جز درك حس زنده بودن از تو چه مي خواهد............
حرفي به من بزن
من در پناه پنجره ام
با آفتاب رابطه دارم!!!!!

54

2006-10-15T13:15:00.000+03:30

الو سلام منزل خداست؟ اين منم مزاحميكه آشناست هزار دفعه اين شماره را دلم گرفته است ولي هنوز پشت خط در انتظار يك صداست شما كه گفته ايد پاسخ سلام واجب است به ما كه مي رسد ، حساب بنده هايتان جداست؟ الو دوباره قطع و وصل تلفنم شروع شد خرابي از دل من است يا كه عيب سيم هاست؟ چرا صدايتان نمي رسد ?کمي بلند تر صداي من چطور؟ خوب و صاف و واضح و رساست؟ اگر اجازه مي دهي برايت درد دل كنم شنيده ام كه گريه بر تمام دردها شفاس

53

2006-09-27T16:04:00.000+03:30

صدف گفته در مورد اين جمله فكر كنم

علفزارهاي زيبا ،زير آفتاب نيمروزي با باد پاييزي به حركت در اومد...

52

2006-09-21T23:19:00.000+03:30

من خواب ديده ام كه كسي مي آيد

من خواب يک ستاره قرمز ديده ام

و پلک چشمم هي مي پرد

و کفشهايم هي جفت مي شوند

و کور شوم

اگر دروغ بگويم

من خواب آن ستاره قرمز را

وقتي که خواب نبودم ديده ام

کسي مي آيد

کسي مي آيد

کسي ديگر

کسي بهتر

من پله هاي پشت بام را جارو کرده ام

و شيشه هاي پنجره را هم شسته ام

کسي مي آيد

کسي مي آيد

کسي که در دلش با ماست در نفسش با ماست در صدايش با ماست

کسي که آمدنش را

نمي شود گرفت

کسي از باران از صداي شرشر باران از ميان پچ و پچ گلهاي اطلسي

...من خواب ديده ام

51

2006-09-07T00:02:00.000+03:30

روزي خواهد آمد كه دگر از من صدايي نمي شنوي
آن روز براي آخرين بار نفسم را به باد مي سپارم!!!

50

2006-08-16T12:39:00.000+03:30

اگه تو مال من بودي هيچ وقت تو رو با كسي شريك نمي شدم
حالا كه مال من نيستي بازم تو رو با كسي شريك نمي شم
چون تو خيالم كه مال مني

49

2006-08-02T12:24:00.000+03:30

خستهام از تکرار شب.......

داشنم می اومدم گرگان پشت یه نیسان نوشته شده بود،ادبیات کامیونی خیلی با حالِ منم اسیر این جاده ها شدم،خدا رو شکر می کنم که جاده شمالِ و زیاد خسته کننده نیست

48

2006-07-26T19:59:00.000+03:30

انگار،وقتی آرزوت داره کم کم بر آورده می شه
همه چیز یه مرتبه دلت و می زنه....
چرا...؟! چرا من این شکلی ام؟!

47

2006-07-22T01:31:00.000+03:30

این حرف و با یه نگاه گفتم
آره درست حدس زدی،یه نگاه عاقل اندر سفیه و به عنوان یه دوست
هرگز سعی نکن اون کسیکه دوست نداری اسیر خودت کنی
این یه خیانت .............

46

2006-07-18T01:07:00.000+03:30

این و می خوام آویزه ی گوشم کنکم

زندگی نه بی معناست و نه با معنا.
زندگی فقط هست ؛ اما اگر سعی کنی معنایی در آن بیابی،طبعاً آن معنا آن جا نیست.
تو خالق بی معنا بودن خود هستی.
وبه دنبال آن یأس است و پریشانی خاطر ...
زندگی صرفاً هست.
از آن لذت ببر!

45

2006-07-17T01:07:00.000+03:30

عنکبوت را به عنوان هنرمند
هرگز نیافته اند؛
هر چند نازک آرایی اش را
در همه جا گواهند

مادر

2006-07-17T01:00:00.000+03:30

هو

به منظومه ایلیاتی مادرم

با خش خش پولک و خلخال، خرامان خرامان
از راه چشمه باز می آیی در زیر باران
با مَشک کوچکی از پوست آهو
با آن نگاه دلکش کوتاه
رنگین کمان حیرت و جادو!

من با اشاره آشنا نیستم بانو!
غزال دامن دالاهو!
این گونه آهوانه نگاه وحشیت را در نگاه مات من مدوز
من یک دهاتی ساده ام هنوز
این حجب ناگزیر که در چشم من موج میزند
میراث دیر باز اساطیری من است

بالا بلند!
معشوق باستانی من!
پوشیده در حریری از جنس چمن!
وقتی از آن سوی تپۀ ماهور
دهقان خسته ای اندوه خویش را
در نگاه گرم نی لبکی می دمد:
عشقت نه سرسریست که از سر به در شود؟
و بانگ گرم حنجره ای دیگر از روبروی غار حلاجان:
مهرت نه عارض است که جای دگر شود؟
در شرشر دمادم اشک
:کوه از طنین بانگ من آکنده می شود
عشق تو در وجودم و مهر تو در دلم؟
با شیر اندرون شد و با جان بدر شود؟

،این آغل، این مراتع تر، این چادر
،این کپر، این گله های شاد رها
این گیوه، این عصا
همه ارث منند
حتی گلهای سرخ پیرهن تو هم
زخمهای کهنۀ منند که تازه مانده اند

جایی هنوز از رد پایت
بر برفهای کوه باقی مانده است
تا من به رهنمایی جای قدمهات
از صخره های سنگی بانکول
تا چشمه های روشن مانشت
- پیاده بیایم -
بی آنکه در تهاجم باد
و یا در ازدحام درخت
گم شوم

ای سایۀ روشن نامرئی دور!
ای بازی همیشۀ ابر و نور!
پلک می بندم و طلوع می کنی
نگاه می کنم و راز می شوی
پا می شوم و گمت می کنم
به خواب می روم و آغاز می شوی

ای خلاصۀ باران و آفتاب!
من تشنه مانده ام بر من ببار
من یخ زده ام بر من بتاب

!داستانی!
اهل کدام قرن تاریخی؟
اهل کدام قریۀ باستانی؟
که در حراج عصمت این عصر
این گونه بکر و اصیل مانده ای؟

شهزادۀ ستاره و الماس پوش من!
آیا دوباره باز به خوابم می آیی
با سبزه زار خیس همان پیرهن؟
و باز هم ظریف و خرامان خرامان
با خش خش پولک و خلخال
به آستان دهکده می رسی
در زیر باران
و از فراز تپۀ پاشا
در التهاب گرم تماشا
.مردمک های من ذوب می شوند
اهل کدام قرن تاریخی؟
اهل کدام قریۀ باستانی؟
که در حراج عصمت این عصر
این گونه بکر و اصیل مانده ای؟

!شهزادۀ ستاره و الماس پوش من
آیا دوباره باز به خوابم می آیی
با سبزه زار خیس همان پیرهن؟
و باز هم ظریف و خرامان خرامان
با خش خش پولک و خلخال
به آستان دهکده می رسی
در زیر باران
و از فراز تپۀ پاشا
در التهاب گرم تماشا
.مردمک های من ذوب می شوند

از بهروز یاسمی

ماهور: نام تپۀ بلندی در شمال غربی ایوان غرب در دامنۀ کوه بانکول
غار حلاجان: نام غاری در کوه بانکول
مانشت: یکی از ارتفاعات بلند ابلام
بانکول: رشته کوه بلندی در شمال ایوان غرب که تا غرب ایلام امتداد دارد
تپۀ پاشا: نام تپۀ گرد و گنبد مانندی در حوالی روستای شاله شوری
دالاهو: نام کوه معروفی در ایلام است
خلخال: حلقۀ فلزی که زنان روستا به پا می بندند

«اولین سالی بود که روز مادر و تلفنی به مامانم تبریک گفتم»

43

2006-07-14T00:30:00.000+03:30

«تو کوچه ای هستی که من از آن گذشتم اما من از آن ِتو نیستم»

42

2006-07-13T16:17:00.000+03:30

از این جمله خوشم اومد

زندگی مثل یه آدرس یا یه نشونی که یه آدم می خواد به مقصدش برسه
اما فقط کافیه که یکی دو تا کوچه رو اشتباهی بره !یا می خوره به بن بست یا گم و گور می شه

41

2006-07-09T11:49:00.000+03:30

دیگه حوصله سابق و ندارم

این درک و تشخیص و داشته باش

که صبر و گذشت من حداقل واسه تو به سمت بی نهایت میل می کرد

40

2006-07-01T12:13:00.000+03:30

می خوام اینجا لحظاتی رو توصیف کنم
که به اندازه یه چشم به هم زدن با مرگ فاصله داشتم

39

2006-06-09T13:21:00.000+03:30

!!!!!!!!!!GOD please help me!!!!!!!!!!!!!

38

2006-06-01T11:24:00.000+03:30

آدم روحیش شاد میشه وفتی امتحان پایان ترم ریاضیش فقط انتگرال باشه
اونم از نوع دو گانه و سه گانه!
منم که همیشه با انتگرال مشکل دارم،از وقتی که با باباخانی سر امتحان میان ترم بحث کردم ، مشکلم هزار برابر شد.چون استادای ما جنبه انتقاد شنیدن و ندارن مثه همه آدم هایی که سنشون از ما بیشتر و فقط به همین دلیل ما نباید اشتباها تشون و گوش زد کنیم چون عواقب بدی داره ولی خب خوشحالم که حرفمو زدم ،نذاشتم فکر کنه ما گاویم و چیزی نمی فهمیم فقط ریاضی نیست ، آدم از حل کردن استاتیک هم لذت می بره :عضو های دو نیرویی ، خر پا ، شبکه خدا آخر و عاقبت ما رو بخیر کنه فرجه ها واقعن زمان مضخرفیه ، عقربه ساعت همش در حال دویدن ، منم به دنبال اون....به خط پایان که می رسیم بازم من از بر نامم عقب موندم دلم می خواد برم قدم بزنم ، تنهای تنها ،مغزم داره نفرینم می کنه.

37

2006-05-10T19:50:00.000+03:30

قرار بود باباخي نمره هاي درخشان رياضي رو بخونه ،كلن سطح نمره ها بالا بود
منو مريمم نمره هامون خوب بود ولي كيانا گند زده بود،آخر هفته خونه ما بود اصلن درس نخوند هوايي شده....................اومديم خونه ما
ما در تكاپو بوديمريا،تا كيانا رو از اون قيافه عبوس درآريم
آخرش اين شكلي لبخند زد كه مريم اينو واسش خوند

آره خودشٍ خود خودش
باز بايد از چشم تو ترسيد باز بايد در عطر تو پيچيد
باز هم بايد بيخودي لرزيد باز بايد يك نفس رقصيد

تو در زنگ حساب امتحان خراب آباد شو نترس
بخند به اخم در هم به نمره هاي كم

بعدش مريم به مناسبت اينكه نمرش از ما بيشتر بود مي خواست بستني بده،كه آخرش هم خودمون حساب كرديم

35

2006-04-17T14:19:00.000+03:30

من ديديم ، عابري دعا ميخريد
و ثروت ميفروخت
!من ديديم قلبي عشق گدايي ميكرد
شايد گلي پژمرده باشد
...شايد
لذتي بود در تبسم
لذتي بود در استشمام بهار
لذتي بود در لمس گلبرگ بنفشه
لذتي بود در نگاهي ، ژرف ، ژرفتر از ايمان
به آسمان
لذتي بود در درك سياهي شب
لذتي بود در هم صحبتي شقايق
لذتي هست ... آري ، لذتي
عابرهاي خيابان متروكه دل را صدا كنيد ، آرام
بگوييد دلم تنگ شده
بگوييد ، دلم براي يك لبخند ، براي يك صدا ، تنگ شده
بگوييد دلم براي ناله ي ساز ، عشوه رز ، لبخند بهار نارنج
براي استواري سپيدار ، براي آواز رود
دلم براي زندگي تنگ شده
بگوييد ، بگوييد
آرزوي عابران خيابان دل ، تن تقدير را ميلرزاند
بگوييدشان
كسي در شب ، صدايشان ميكرد
بگوييد

34

2006-04-15T08:42:00.000+03:30

اونی که می خواستی تو غبارا گم شد
کلاس ریاضی داشتم با،باباخانی ساعت 1تا4از زمان بدش که بگذریم استاد همیشه بی قدری چشای خمار و خواب آلو داره{مثه عروسک های تو اتاق خواب}که آدم نیومده تو کلاس خوابش می گیره
این جمله پشت در کلاس نوشته شده بود،منم تو جزوه ی مریم و کیانا نوشتم ،کیانا میگفت تو اینو رو دیوار نوشتی...جواب دادم نه {با تعجب}صدف میگه مرجان خونده من که چیزی یادم نمیآد

همیشه همین شکلیه ،اونی که می خوای تو غبارا گم میشه،یا تو توو غبار گم میشی,یا غبار جلو چشم و می گیره هر دو گم می شن،یا یه نفر سومی به مثه غبار ظاهر میشه.....................................................................................

33

2006-04-06T13:48:00.000+03:30

ديگه از اين زندگي ملال آور خسته شدم،ديدن اين اتفاق هاي تكراري حالمو بهم مي زنه
عيدم تموم شد،مثلن بزرگتر شدم، پخته تر شدم،تجربياتم بيشتر شد
اما حس مي كنم اصول زندگيم كاملن تكراري شده
دوستي به من گفت:زندگي همه ما تكرار وقايع گذشته در روزهاي آينده است و همه ما به اين مكررات عادت كرديم تو هم بايد خودت و عادي بدي ‍‍‍» هنوز حرفش منو قانع نكرده
واميد دارم بتونم تغيير بدم هر چند كوچك و نا چيز،خيلي به تاثيرش نياز دارم
اميدوارم زودتر به نتيجه برسم واز اين وضع نجات پيدا كنم
.....................................................................................
.....................................................................................
.....................................................................................

براي اينكه خواب خوبتان تعبير شود ، بايد اول از خواب بيدار شويد

آزادي حقيقي آن نيست که هرچه ميل داريم انجام بدهيم، بلکه آنستکه آن چه را که حق داريم انجام بدهيم
از اشتباه کردن نهراسيد ، اما يک اشتباه را دو بار تکرار نکنيد
اين ما هستيم که به ديگران مي گوييم که با ما چگونه رفتار کنند
زندگي چيزي نيست كه انسان ميگذراند. بلكه چيزي است كه انسان به ياد مي آورد و اينكه چگونه آنرا براي باز گفتن به ياد بياورد

جاودانگي به چه کار کسي مي آيد
که نميداند چگونه از نيم ساعت از عمرش بخوبي استفاده کند؟

32

2006-04-04T11:25:00.000+03:30

دل به دل راه دارد؟؟؟

کنار پنجره دلتنگی هایم ، مي نشينم آرام .
از لب ديوار كوتاه سرنوشت خويش پي مي گيرم بوي گلهاي روسري دختر همسايه را.....
بي خود و سر گردان، گم مي شوم، انگار ....
در كوچه پس كوچه هاي خيالش .
چه خيالي!!....
از پس مه آلودگي روياهام
صورت معصوم او ...
لحظه اي هزار بار ، در ذهن كودكانه ام
تداعي مي شود .
وچه شيرين است !!...
با قدم هايي جسور
و نگاهي كنجكاو ،مي روم تا فتح نگاهش....
آرام آرام ، از روي گلبرگهاي گونه اش
جاري مي شوم تا او
مي روم با جرئت تا لب مرز .... تا كناره ي جدايي مژه از اشكهایش....
و چه ساحل غريبي ست پلكهاي او .
دريايي آبي
نيزاري سياه...
دل به دريا مي زنم
در چشمان وسيعش غرق مي شوم
آبي ِنگاهش ، بيكران دريا را موج مي زند
نسيمي آرام پهنه ي پلكهايش را طواف مي كند
باز هم مي روم .....باز هم !
با اشكهاي او سرازير مي شوم از خود ...
سر مي خورم تا چكيدن آبرو...
همچنان سر درگم ....
كوچه هاي خيالش مرا به بازي ميگيرند .
صدايي موهوم از درونم فرياد مي زند : تو گم شده اي برگرد!
به صدا مي خندم ،
مدتهاست كه پشت پرچين هاي عقل گم شده ام !!
اما هيچكس به دنبال من نگشت ...
آري به همين راحتي
گم شدم در او ....
تا هميشه
تا نگاه
من مست با او .......او مست با خود
من نرم در او ...... او سنگ در خود
من هماره با او.....او هميشه با خود .......او هميشه بي من....
من ذره ذره خوابش را در غزل مي پيچم
او آسمان آسمان حضورم را دور مي ريزد ...
پس كجايي آنكه مي گفتي :دلها را به هم راه است .
من كه نديدم !!!!

31

2006-03-18T00:08:00.000+03:30

عيد حسابي همه رو درگير خودش كرده ....خيابونا بي نهايت شلوغ بود مخصوصن وقتي آقاي رئیس جمهوراينجا بود هر جا مي خواستي بري سخنراني بود و بسته،خلاصه آرامش دوباره برگشت
بهار چقد زود مي آد وميره واقعن يك سال گذشت.....هر چند سال 84 اصلن سال خوبي نبود
امسال اولين بهاري كه بابابزرگم نيست وبهار ما غم داره،اصلن دلم نمي خواد برم خونه شون آخرين باري كه از اون جاده اون خيابون اون كوچه گذشتم واسه مراسم بابابزرگ بود همه چيز اونجا خاطره نبودن عزيزي رو واسه ما تداعي مي كنه كه تحملش سخته
اميدوارم سال جديد سال خوبي واسه همه باشه
وووووو مريم عزيز فرا رسيدن بيستمين بهار زندگيت رو تبريك ميگم

8

2006-03-09T02:03:00.000+03:30

خواست زنان را برای «برابری و عدالت» با باتوم پاسخ دادند

بیانیه 24 انجمن غیردولتی زنان گلستان به مناسبت روز جهانی زن

30

2006-02-28T10:34:00.000+03:30

اون قدر حرف واسه گفتن دارم اما وقت ندارم....از نمره هایی که به دل ننشست ,از انتخاب واحد که مسخره بود ,از مامان اینا که هر هقته 5شنبه ,جمعه اینجان از حذف اضافه که اشک مریم و در آورد,از اون مدیر گروه احمق...تاجدین و می گم ....از عدس پلو که امروز باید بپزم ولی حالشو ندارم..... باشه واسه بعد

مرگ قو

2006-02-05T01:17:00.000+03:30

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد
فریبنده زاد و فریبا بمیرد
شب مرگ، تنها نشیند به موجی
رود گوشه ای دور وتنها بمیرد
در آن گوشه، چندان غزل خواند آن شب
که خود در میان غزل ها بمیرد
گروهی بر آنند کاین مرغ شیدا
کجا عاشقی کرد، آنجا بمیرد
شب مرگ، از بیم، آنجا شتابد
که از مرگ غافل شود تا بمیرد
من، این نکته گیرم که باور نکردم
ندیدم که قویی به صحرا بمیرد
چو روزی ز آغوش دریا برآمد
شبی هم در آغوش دریا بمیرد
تو دریای من بود ی! آغوش وا کن
که می خواهد این قوی زیبا بمیرد

28

2006-01-29T18:36:00.000+03:30

فکر کنم خدا اصن منو دوست نداره که جوابم و تمی ده
از این بی عدالتی خسته شدم ،،،،دلم می خواد تنهای تنها باشم ،،،، واسه همین می رم با بل که خودم باشم و خودم
دلم نمی خواد کسی و ببینم یا صدای کسی رو بشنوم

می مانیم توی تاریکی

2006-01-11T00:36:00.000+03:30

در را که باز می کند،روشنی می ریزد روی پتوی پسرمان.وقتی می آید تو،همان پیراهن
سرخابی را پوشیده.چشمش هم که به میز عسلی می افتد،دگمه هاش رامی بندد.فقط خیره نگاهم می کند .
شوهر تازه اش از بیرون صدایش می کند:((باز کجا رفتی؟.))می نشیند پهلوی تخت.دم میز عسلی.نگاهم
می کند.عکاس گفته بود:((لبخند بزنید.))خندیده بودم در سکوت. می چرخاندم رو به دیوار،جوری
که شاید نبینمش. چشمم می افتد به نقاشی پسرمان روی دیوار، رنگ آبی را خاکستری کرده.گفته
بودم:آبی باید باشد.می گوید: می خوای برات یه قصه ی قشنگ بخونم تا خوابت ببره؟شوهر تازه اش
از بیرون صداش می کند:((نمی آی بخوابی؟!))کتاب راکه برمی دارد،می افتم زمین.((شکستی اش!))
این راپسرمان می گوید.برم می دارد.نگاهم می کند،می خندم هنوز.می گوید:((هیس!گریه نکن.پدر
عصبانی می شه.)) ((اون بابام نیس!)) بر می گردد نگاهم می کند.افتاده ام روی بالش.پهلوش.می خندم
هنوز.بلند می شود.طوری که انگار می خواهد برود.می خواهم بگویم: ((نرو!)) نمی گویم.می خند
هنوز.به پسرمان نگاه می کند خم می شود تا پتو را رویش صاف کند.موهایش می ریزد روی شانه اش
بعد چراغ را خاموش می کند و می رود.می مانیم توی تاریکی
میترا الیاتی.. )) به نظر شما راوی داستان چه کسی بود؟!))

26

2005-12-31T16:12:00.000+03:30

وقتي خداوند شما را به لبه پرتگاهي هدايت كرد

كاملا به او اعتماد كنيد چون يكي از اين دو

اتفاق خواهد افتاد: او شما را مي‌گيرد اگر بيفتد يا اينكه يادتان مي‌دهد چگونه پرواز كنيد

25

2005-12-22T00:24:00.000+03:30

به انتظار يك شب بياد ماندني مي نشينيم، شبي كه بهار و تابستان و پاييز به تولد زمستان آمدند، لحظه به لحظه شبي كه به خود مي بالد فقط "يك دقيقه" با شبهاي ديگر فرق دارد. خوشي هايتان به بلندي اين شب و غمهايتان به كوتاهي فـــقط "يك دقيقه" باشد. "يلداي" خوشي را در كنار بهتريـن هـا داشـتـه بـاشـيـد

لحظات تلخ

2005-12-21T18:18:00.000+03:30

خوابیدی بدون لالایی وقصه
بگیر آسوده بخواب بی درد و قصه

زنگ می زنم خونه زهرا می گه بابا بزرگ حالش بد ، داره می میمیره،چون قبلن هم همین شکلی شده بود ،زیاد اهمیت نمی دم چون فکر کردم مثه همیشه یهو دلم هری ریخت، زنگ می زنم موبایل بابا، اشغال بود
بیشتر نگران میشم واسه دفعه سوم خط آزاد میشه.میگم حالش چطوره بابا میگه کی،گفتم بابا بزرگ....بابا
زار میزنه میگه تو دیگه بابا بزرگ نداری بابا جون،اصلن انتظار این خبر رو نداشتم، من و مریم همراه بابا گریه می کنیم صدای گریه بابا رو هیچ وقت نشنیده بودم، بهش گفتم الآن راه می افتم ،بعد قرار شد با رضا که داشت از تهران می اومد بیام منتظر بودم بیاد بابل تو این فاصله فقط با خاطرات بابا بزرگ فکر می کنم و اشک می ریزم
رضا ساعت 11 رسید خونه ماهمون موقع حرکت کردیم اون فقظ گریه می کرد ،هر دومون تو حال خودمون بودیم، بعد که رسم زمونه رو گذاشت با اوج گریه رسیده بودیم وقتی به این قسمت رسید
بوته ي ياس باباجون هنوز
گوشه ي باغچه توي گلدون
عطرش پيچيده تا هفت تا خونه
خودش كجاهاست خدا مي دونه
دلم می خواد داد بزنم ، هوا کاملن مه گرفته و ماشینم داره از سرعت زیاد جیغ می زنه نگاه می کنم 180 ونشون می ده.....،سرعت و کم می کنه چون هوا خیلی بده ،دیگه رسیدیم خونه می رم در و باز کنم تا ما شین و بیار تو ،منتظر می مونم چون اصلن دلم نمی خواد اول من برم داخل ،وارد که می شیم همه اشک می ریزن من می رم بابا رو آروم کنم ،رضا هم خودش بدتر از همه است مثه میثم که تو بیمارستان نمی ذاشته پاهای بابا بزرگ و ببندن و بذارن تو کاور.....مهمون داریم بقیه هم تو راه بودن،بابا زنگ می زنه با عمو حرف بزنه،اول که هر دو کلی گریه می کنن،بعد عمو مدام به بابا میگه تو که گفتی خوب شده..........بابا سکوت می کنه ،فقط سکوت قرار می شه عمو جمعه صبح ایران باشه و به همین دلیل 5 شنبه دفن نمی شن،وضعیت عمو از همه بدتر یه راه طولانی روبیای واسه .........جمعه صبح همه منتظر عمو
ولی آمبولانس زودتر حرکت کرده،عمو رسید،دوباره همه غرق اشک شدن،همه به سمت زادگاه بابا بزرگ حرکت می کنیم،وقتی می رسیم عمو میره تو آمبولانس هر چی بابا ،بابا مد کنه هیچ کی جواب نمی ده هر چی ازش می خواد نیگاش کنه اون نیگاش نمی کنه.........حا لا دیگه اونجا همه هستن عمه ها مامان بزرگ که بدون صدا اشک می ریزه ،اول بابا بز رگ و می برن خونه دلم نمی خواد برم تو همیشه می اومدن رو پله هل استقبال ما،دیگه نیست گوشه گوشه ی اون خونه همه پر از خاطرات بابا بزرگه نگاهشون، صدای خنده هاو قدم هاشون
از همه جا شنیده میشه........،بعد از شستن ،رفتم دیدمشون آروم خوابیده بود مثه همیشه که می خوابید ولی این خواب دیگه بیداری نداشت

لحظات تلخ

2005-12-20T20:30:00.000+03:30

رسم زمونه
عجب رسميه رسم زمونه
قصه برگ و باد خزونه
ميرن آدما‚ از اونا فقط
خاطره هاشون به جا مي مونه
كجاست اون كوچه ‚ چي شد اون خونه
آدماش كجان خدا مي دونه
بوته ي ياس باباجون هنوز
گوشه ي باغچه توي گلدون
عطرش پيچيده تا هفت تا خونه
خودش كجاهاست خدا مي دونه
ميرن آدما ‚ از اونا فقط
خاطره هاشون به جا مي مونه
تسبيح و مهر بي بي جون هنوز
گوشه ي طاقچه توي ايوونه
خودش كجاهاست خدا مي دونه
خودش كجاهاست خدا مي دونه
ميرن آدما از اونا فقط
خاطره هاشون به جا مي مونه
پرسيد زير لب يكي با حسرت
پرسيد زير لب يكي با حسرت
از ماها بعد ها چه يادگاري
مي خواد بمونه خدا مي دونه
ميرن آدما از اونا فقط
خاطره هاشون به جا مي مونه
ميرن آدما از اونا فقط
خاطره هاشون به جا مي مونه

21

2005-12-01T18:02:00.000+03:30

چقدر بارون شدید می باره ، مدام صداش می آد
هفته پیش هم بابل بارونش شدید بود . من و مریم بیرون بودیم،بارون گرفت،اولش کلی زیر بارون قدم زدیم بعد، بدون توجه به اطراف ونگاه های دیگران که انگاری کاری جز زل زدن به دخترا ندارن،دوییدیم خیلی خوب بود مخصوصن وقتی دونه های بارون با سرعت می خوره به صورتت، اگه با اون سر و وضع و لباسای خیس ماما نامون ما رو می دیدن...........................................................................

می گن چون بابل شهر مذهبی ، جنبه داشتن این دانشگاه ها و دانشجو ها رو نداره که اکثرن غیر بومی هستن و نوع رفتار ،پوشش و آرایششون فرق داره
واسه همین تو خیابون که راه می ری کوچیک وبزرگ ،پیر و جوان،از پلیس گرفته تا...... زل می زنن به آدم و چرت وپرت بهت می گن، اینم از فر هنگ با لای بعضی از مردای ایرونی.......

البته تو جامعه ما این چیزا عادی ، هر کسی یه جوری باشه که همه نباشن ،یه چیز دیگه بخواد و یه حرف تازه بزنه یا زندونی و شکنجه میشه یا ناپدید می شه و خیلی اتفاقی می میره

طبیعی که تو خیا بونا هم شکنجه اون شکلی با شه، بعد وقتی می گن خا نوما چرا امنیت ندارن ،جواب می دن خا نوما اگه از حجاب برتر استفاده کنن امنیت خواهند داشت اینم از اون حرفاست

20

2005-11-23T10:21:00.000+03:30

رنج هست ، مرگ هست ، اندوه جدايي هست ،

اما آرامش نيز هست ، شادي هست ، رقص هست ، خدا هست .

زندگي ، همچون رودي بزرگ ، جاودانه روان است .

زندگي همچون رودي بزرگ كه به دريا مي رود ،

دامان خدا را مي جويد .

خورشيد هنوز طلوع ميكند

فانوس ستارگان هنوز از سقف شب آويخته است :

بهار مدام مي خرامد و دامن سبزش را بر زمين مي كشد :

امواج دريا ، آواز مي خوانند ،

بر ميخيزند و خود را در آغوش ساحل گم ميكنند .

گل ها باز مي شوند و جلوه مي كنند و مي روند .

نيستي نيست .

هستي هست .

پايان نيست.

راه هست

تولد هر كودك ، نشان آن است كه :

خدا هنوز از انسان نااميد نشده است.

(( رابنيندرانات تاگور – شاعر پر آوازه هند ))

19

2005-11-09T10:30:00.000+03:30

می بینم که 5 شنبه در دانشگاه تخته بوده و من شانس اوردم
این هفته من امتحان فیزیک دارم و مریم ریاضی یکی باید از آسمون بیاد کار های خونه رو
انجام بده
اینجا اینقد بارمنش شدید و با اون آسفالت خیابونش تموم زندگی آدم خیس میشه

18

2005-11-04T11:22:00.000+03:30

عیدتون مبارک

این ماه هم خودشو 4 شنبه شب نشون نداد باعث شد واسه من یه غیبت چاق اون خانوم شکیبا بزنه
تاره هفته پیشم که اومده بودم گرگان این پسرا رفتن کلاسو تشکیل دادن
اه اه در نتیجه دیگه نمی تونم تا آخر ترم بیام گرگان آخی، بیچاره من

17

2005-11-03T19:53:00.000+03:30

میگن دلتنگي هاي آدما رو باد مثل ترانه مي خونه

16

2005-11-03T01:40:00.000+03:30

تحصن اعتراضی زنان گرگانی
آفرین به خانومای گرگانی
واقعن باعث افتخار منه که تو شهرم خانوما به حقوقشون اهمیت میدن
امیدوارم همه خانوما سکوت و بشکنن واز حق وحقوق خودشون دفاع کنن منم معتقدم

«اي زن اي حضور زندگي، به سر رسيد زمان بندگي»

و متاسفم واسه اون مردهای روشن فکری که طرز فکر عصر حجری دارن

15

2005-10-28T13:58:00.000+03:30

می خواستم از بابل ، آدم های اونجا بگم پشیمون شدم چون تصمیم گرفتم به خاطر زمان طولانی که باید اونجا باشم همه چیزو خوب و زیبا ببینم
ولی من اصلن از جو دانشگاه خوشم نیومد، مخصوصن بچه های ورودی ما بعضی هاشون اونقد بچه ان که حرص آدمو در می ارن، و انگاری اصلن نمی دونن اومدن دانشگاه واسه درس اینم به خاطر تربیت نادرست ، که وقتی تحت نظر خونواده نیستن خودشون و گم می کنن
اما من دیگه اون دختر 18 ساله ای نیستم که پارسال رفتم تهران شمال ، چون 18 سالگی من پر از تجربه کوچیک و بزرگ بود.زندگی با آدم هایی که من با اونا راحت نبودم کلی منو تغییر داد، دیگه اون قد سرکش،لج بار ننیستم، صبر و تحملم بیشتر شد و صدای اعتراض و غر زدنم کم شد و پخته تر شدم
راستی اومدم گرگان همه از من در مورد مریم می پرسن و می خوان بدونن چه کارکتری داره باید بگم زندگی دانشجویی مشترک ما خیلی با حال و من ازش لذت می برم

14

2005-10-12T10:44:00.000+03:30

جذابيت های تهران

در هفته گذشته اعلام شد که تهران يکی از ده شهر نامطلوب جهان برای سکونت شناخته شد. اما تهران جذابيت های منحصر بفردی هم دارد که در هيچ جای دنيا نظير ندارد:

تهران تنها شهری است که در آن می توانيد وسط خيابانهای آن نماز بخوانيد، وسط پارک شام بخوريد، در رستوران به ديدن مانکن های لباس های مدل جديد برويد، در تاکسی نظرات سياسی تان را بگوييد، در کوه برقصيد، اما برای ملاقات با نامزدتان بايد به يک خانه خلوت برويد

تهران تنها شهری است که در آن دو نفر روی دوچرخه می نشينند، چهار نفر روی موتورسيکلت می نشينند، شش نفر توی ماشين می نشينند، ۲۵ نفر توی مينی بوس می نشينند و ۶۰ نفر سوار اتوبوس می شوند

تهران تنها شهری است در دنيا که پياده ها حتما از وسط خيابان رد می شوند، اتومبيل ها حتما روی خط عابر پياده توقف می کنند و موتورسيکلت ها حتما از پياده رو عبور می کنند

تهران تنها شهر دنياست که در آن هميشه همه چراغ ها قرمز است، اما هر کس دوست داشت از آن عبور می کند

در تهران از همه جای ماشين ها صدا در می آيد، جز از ضبط صوت آن

در تهران هيچ جای زنها معلوم نيست، با اين وجود مردها به همه جاهايی که ديده نمی شود نگاه می کنند

همه در خيابان ها و پارک ها با صدای بلند با هم حرف می زنند، جز سخنرانان که حق حرف زدن ندارند

تهران تنها شهری است در دنيا که همه صحنه های فيلمهای بزن بزن را در خيابان های شهر می توانيد ببينيد، اما تماشای اين فيلمها در سينما ممنوع است

مردم وقتی سوار تاکسی می شوند طرفدار براندازی هستند، وقتی به مهمانی می روند اصلاح طلب می شوند و وقتی راه پيمايی می کنند محافظه کارند و وقتی سوار موتورسيکلت می شوند راست افراطی می شوند

رانندگی در تهران مثل سياست ايران است، هرکسی هر کاری دلش بخواهد می کند، اما همه چيز به کندی پيش می رود

ماشين ها در کوچه های تنگ با سرعت ۷۰ کيلومتر حرکت می کنند، در خيابانها با سرعت ۲۰کيلومترحرکت می کنند و در بزرگراهها پارک می کنند تا راه باز شود
در شمال شهر تهران مردم در سال ۲۰۰۸ ميلادی زندگی می کنند ودر جنوب شهر در سال ۷۰ هجری قمری

13

2005-10-05T12:22:00.000+03:30

تک درختی در اين بيابانم

خسته و بی پناه و درمانده

قصه بر گريز غربت را

باد در شاخسار من خوانده

اندکی صبر کن پرنده من

بالهای تو پيش من ماند

بالهايت دل منند مرو

از دلت عشق را که کوچانده

عاقبت سبز سبز خواهم شد

ساقه ها از شکوفه پوشانده

از خزان با تو رخت خواهم بست

به بهاری که اشک رويانده

زندگی را دوباره خواهد ديد

برگهايی که مرگ بوسانده

صبر کن صبر کن پرنده من

بالهای تو پيش من مانده

12

2005-09-30T01:56:00.000+03:30

زندگی من و مریم از فردا آغاز می شه و داریم می ریم بابل

11

2005-09-28T23:39:00.000+03:30

بعد کلی دوندگی من انصراف دادم

از خستگی مردم ، تو مملکت ما هر کی یه کار اداری داشته باشه با ید یه 5،6 جفت پا قرض کنه

تازه تهران شمال که هر قسمتش یه جاست و دا نشکده فنی هم تو دو تا ساختمونه

بد تر از همه اینکه اونایی که باید امضا می کردن ، هیچ وقت تو اتا قشون نبودن ، همش من دنباشون

باید تو هر دو ساختمون می گشتم و بماند که قسمت اداری تو هروی و من چند بار تون اون وضع

مسیر جردن تا هروی هم رفتم، بد دختی اینجا بود که آقای مجیدیان (ریاست دانشگاه) با اون لهجه رشتی

بعد کلی دردسراجازه داد نا مه ها رو دستی ببرم! وقتی رفتم هروی ، نمی دونم اداره بود یا مهد کودک

چون تو بعضی اتا قا بچه هم می دیدم، حتما کارمنداش نمی تونن دوری بچه ها شونو تحمل کنن!!!هر

چی بود تموم شد ولی اسمش خیلی دهن پر کن بود، به هر کی می گفتی تهران شمال یه بار دیگه با

نیگاش بر اندازت می کرد همه فکر می کردن توش چه خبر باشه، من با دوستام خدا حا فظی کردم

راستی دانشجو های صفر کیلو متر رو هم دیدم ، با خونواده هاشون اومده بودن ثبت نام ، کلی هم

ذوق داشتن تازه می خواستیم با بر و بچ امسال حسابی دستشون بنداریم که من نیستم و از همه بد
تر خودم ترم اولیم

بعد ثبت نام باید از همه اون عزیزانی که یه سال به من لطف داشتن تشکر می کردم و خدا حا فظی

مخصوصا بابا و مامان تهرانی (دایی و زندایی) که من پارسال پیششون بودم

واقعا سخت بود شب به یاد گذشته رفتیم پارک نیاوران که من خیلی خوشم می آد چون هر وقت دلم

می گر فت می رفتیم اونجا، من وما ئده با هم قدم می زدیم این دفعه ستایشم بود من زیاد از نوزاد خوشم

نمی آد ولی ستایش یه چیز دیگه اس ،با وجود اون خیلی چیزا درک کردم، یکی اینکه خیلی با حاله وقتی

جنین زیر دستت وول بخوره!! شب تولدش (95 روز پیش) اصلا یادم نمی ره که اون پرستار بد اخلاق
نذاشت برم تو بیمارستان

کلی خاطره داشتیم من وما ئده ......همیشه وقتی من فریدون فروغی یا اصلانی گوش می دادم می گفت

اینا رو گوش نده غم تو دلم می آد، فقط دوست داشت یه آهنگی بذارم که خانوم با یه دامن چین چینی بیاد

برقصه واسم منم لذت می بردم از دیدنش وای که وقتی با اون چشای درشت مشکیش زل می زد بهم

اونقد خوردنی می شد که نگو، یا شبایی که می ترسید به قول خودش شیطان می دید می اومد پیش من

می خوابید، خودشو گلوله می کرد تو بغلم تا ترسش یادش بره

امیدوارم همیشه لبات خندون باشه

واقعا سخت بود لحظه ی خدا حا فظی از همه

10

2005-09-25T11:57:00.000+03:30

دارم میرم تهران برای اجرای مراسم (با بای ) تهران شمال

9

2005-09-23T14:47:00.000+03:30

دیگه این قوزک پا یاری رفتن نداره
لبای خشکیدم حرفی واسه گفتن نداره

چشای هممیشه گریون آخه شستن نداره
تن سردم دیگه جایی برا خفتن نداره

می خوام از دست تو از پنجره فریاد بکشم
......................................
بعضی موقع ها یه سری افراد خاص هستن که من همون اولی که با اونا آشنا می شم حس خوبی نسبت بهشون دارم همین حس منو به سمت آشنایی بیشتر هل میده
اما وقتی به یه نفراعتماد می کنم وکاملن می شناسمش چون عقایدشو میدونم و سر موضوعات کوچیک و بزگ کلی باهاش بحث کردم روش یه حسابی می کنم که هیچ احدی نمی تونه نظرمو تغیر بده مگه اینکه واسه خودم ثابت بشه که اشتباه کردم
الان زمانی که ثابت شده من گیج و سر در گمم از طرفی یه اخلاق گندی هم دارم که در این مواقع تو یه لحظه متنفر می شم ودیگه دوست ندارم اون آ دمو ببینم
چرا

دلتنگیهای ادمی را باد ترانه ای میخواند

رویاهایش را آسمان پر ستاره نادیده میگیرد

و هر دانه برفی به اشکی نریخته میماند

از بختیاری ماست شاید

که انچه میخواهیم

یا بدست نمیاید

یا از دست میگریزد

گاه به سخن گفتن از زخمها نیازی نیست

سکوت ملالها از راز ما سخن تواند گفت

اگر میخواهی نگهم داری نگهم داری دوست من

از دستم میدهی

اگر میخواهی همراهیم کنی دوست من

تا انسان آزادی باشم
گاه انکه ما را به حقیقت میرساند

خود ازان عاری ست

سکوت

سرشار از ناگفته هاست

عشق ما نیازمند رهایی ست
نه تصاحب
هر مرگ اشارتیست
به حیاتی دیگر

پرواز اعتماد را با یکدیگر تجربه کنیم

شاید بهتر ان باشد که دست در دست یکدیگر دهيم

بی سخنی

8

2005-09-22T19:01:00.000+03:30

گفتگو با خدا

خدا از من پرسيد: دوست داري با من مصاحبه كني؟
پاسخ دادم: اگر شما وقت داشته باشيد
خدا لبخندي زد و پاسخ داد
زمان من ابديت است... چه سؤالاتي در ذهن داري كه دوست داري از من بپرسي؟
من سؤال كردم: چه چيزي درآدمها شما را بيشتر متعجب مي‌كند؟
.... خدا جواب داد
اينكه از دوران كودكي خود خسته مي‌شوند و عجله دارند كه زودتر بزرگ شوند...و دوباره آرزوي اين را دارند كه روزي بچه شوند
اينكه سلامتي خود را به خاطر بدست آوردن پول از دست مي‌دهند و سپس پول خود را خرج مي‌كنند تا سلامتي از دست رفته را دوباره باز يابند
اينكه با نگراني به آينده فكر مي‌كنند و حال خود را فراموش مي‌كنند به گونه‌اي كه نه در حال و نه در آينده زندگي مي‌كنند.
اينكه به گونه‌اي زندگي مي‌كنند كه گويي هرگز نخواهند مرد و به گونه‌اي مي ميرند كه گويي هرگز نزيسته‌اند.
دست خدا دست مرا در بر گرفت و مدتي به سكوت گذشت
....

سپس من سؤال كردم
به عنوان پرودگار، دوست داري كه بندگانت چه درسهايي در زندگي بياموزند؟
خدا پاسخ داد
اينكه ياد بگيرند نمي‌توانند كسي را وادار كنند تا بدانها عشق بورزد. تنها كاري كه مي‌توانند انجام دهند اين است كه اجازه دهند خود مورد عشق ورزيدن واقع شوند
اينكه ياد بگيرند كه خوب نيست خودشان را با ديگران مقايسه كنند
اينكه بخشش را با تمرين بخشيدن ياد بگيرند
اينكه رنجش خاطر عزيزانشان تنها چند لحظه زمان مي‌برد ولي ممكن است ساليان سال زمان لازم باشد تا اين زخمها التيام يابند.
ياد بگيرند كه فرد غني كسي نيست كه بيشترين‌ها را دارد بلكه كسي است كه نيازمند كمترين ها است
اينكه ياد بگيرند كساني هستند كه آنها را مشتاقانه دوست دارند اما هنوز نمي‌دانند كه چگونه احساساتشان را بيان كنند يا نشان دهند.
اينكه ياد بگيرند دو نفر مي‌توانند به يك چيز نگاه كنند و آن را متفاوت ببينند
اينكه ياد بگيرند كافي نيست همديگر را ببخشند بلكه بايد خود را نيز ببخشند
باافتادگي خطاب به خدا گفتم
از وقتي كه به من داديد سپاسگذارم
و افزودم: چيز ديگري هم هست كه دوست داشته باشيد آنها بدانند؟
خدا لبخندي زد و گفت
فقط اينكه بدانند من اينجا هستم
هميشه

7

2005-09-21T23:27:00.000+03:30

اینم از حقوق زن در نظام مقدس جمهوری اسلامی

6

2005-09-21T00:34:00.000+04:30

دوراهی من به یه راه تبدیل شد و من تصمیمم رو گرفتم که صنایع بخونم دیروز واسه ثبت نام به همراه پدر عزیز رفتیم بابل، دانشگاه تقریبا بزرگ و سرسبزی بود مث همه ی دانشگاه های شمال،وارد محل ثبت نام که شدیم
مریم رو دیدم(دوست دوره دبیرستان) با هم قهر بودیم وقتی فهمیدم هم رشته و هم دانشگا هی هستیم زنگ زدم تبریک گفتم
هم مردم تو شهر و هم کادر دانشگاه به زبون شیرین مازندرانی حرف می زدن که من هیچی متوجه نمی شدم
بد جوری احساس غریبی کردم دلم هوای تهران شمال رو کرده بود حداقل اونا هم زبون من بودن.دیگه باید
به این چیزا فکر نکنم چون به بابا هم قول دادم دو تا دانشگا هو مقایسه نکنم ولی نمیشه.
بعد ثبت نام باید می رفتیم دنبال خونه چون نه بابای من از خوابگاه خوشش می اومد نه بابای مریم،که این کار
موند واسه 4شنبه
تو راه برگشت مراسم نیمه ی شعبان تو شهرهای مختلف شروع شده بود. به گرگان که رسیدیم
خیا بونا روبسته بودن کلی پلیس و..... که مراقب بودن کسی شیطنت نکنه
خلاصه رسیدیم خونه منم اینقد خسته بودم که دلم می خواست فقط بخوانم که نمی شد
بیرون که رفتم یادم اومد من پارسال نیمه شعبان تهران بودم و از تجریش تا میدون خراسون و رفتم دید زدم

5

2005-09-18T03:35:00.000+04:30

امروز روز بزرگ داشت استاد شهریار هست
من شهریار رو خیلی دوست دارم اشعارش واقعا به دلم می شینه مخصوصا این شعرش که
پس از سالها انتظار وقتی یار دیرین رو می بینه سروده بود

یاروهمسر نگرفتم که گرو بود سرم
تو شدی مادر و من با همه پیری پسرم

تو جگر گوشه هم از شیر بریدی و هنوز
من بیچاره همان عاشق خونین جگرم

من که نا عشق نراندم به جوانی هوسی
هوس عشق وجوانی است به پیرانه سرم

پدرت گوهر خود تا به زر و سیم قروخت
پدر عشق بسوزد که در آمد پدرم

عشق و آزادگی و حسن و جوانی و هنر
عجبا هیچ نیرزید که بی سیم و زرم

سیزده را همه عالم به در امروز از شهر
من خود آن سیزدهم کز همه عالم به درم

تا به دیوار و درش تازه کنم عهد قدیم
گاهی از کوچه معشوقه ی خود می گذرم

امیدوارم عشق های امروزی این قد تهی نبا شه و بازم شاهد عشق شهریاری باشیم

4

2005-09-16T22:58:00.000+04:30

تامی کوچولو به تازگی صاحب یک برادر شده بود و مدام به پدر و مادرش اصرار می کرد که او را با برادر کوچکش تنها بگذارند
پدر و مادر می ترسیدند ، تامی هم مثل بیش تر بچه های چهار پنج ساله به برادرش حسودی کند و به او آسیبی برساند ، برای همین به او اجازه نمی دادند با نوزاد تنها بماند
اما در رفتار تامی هیچ نشانی از حسادت دیده نمی شد
بالاخره پدر و مادرش به او اجازه دادند
تامی با خوشحالی به اتاق نوزاد رفت و در را پشت سرش بست . تامی کوچولو به طرف برادر کوچک ترش رفت ، صورتش را روی صورت او گذاشت و به آرامی گفت : " داداش کوچولو ، به من بگو خدا چه شکلیه ؟ من کم کم داره یادم میره

3

2005-09-15T12:31:00.000+04:30

داشتم مطالب یه وبلاگ و می خوندم خیلی ناراحت کننده و عذاب آور بود
در مورد روز جانباز که امسال شده روز سال های پیش هفته بوده هر سال که می گذره مشکلاتشون بیشتر میشه و بیشتر فراموش می شن تو هر کشوری این اتفاق ها بیفته تو مملکت گل و بلبل ما که دم از اجرای موازین اسلامی میشه نباید باشه ما نباید خبر خود کشی یه جانباز رو بخونیم یا بشنویم کنار فلان اتوبان تهران یه نفر دیده شده با یه پلاکارد که روش نوشته من جانباز 70
درصد هستم به من کمک کنید شنیدن زجرآدم هایی که به خاطرآسایش ما این شکلی شدن واقعا دردناک باید باشه واسه همه ما که یادی از اون جنگ لعنتی نمی کنیم
اینجا رو ببین

2

2005-09-14T09:57:00.000+04:30

نتیجه کنکور هم اومد وای چه لحظات بدی اضطراب همه رو می گیر
به همه دوستام که دانشگاه رو امسال می خوان تجربه کنن تبریک می گم امیدوارم هر جا هستن شاد باشن منم که انگاری از کامپیو تری بودن در اومدم و به خودم هم تبریک می گم

1

2005-09-06T12:09:00.000+04:30

سلام
این اولین کلمات بلاگ من هست.متشکرم از حضور سبزتون
اگربه خانه من آمدی
برای من ای مهربان چراغ بیار
و یک دریچه که از آن
به ازدحام کوچه خوشبخت بنگرم

دلتنگی های آدمی را باد ترانه می خواند

تفاوت كشورهاي ثروتمند و فقير

*21*

59

56

55

54

53

52

51

50

49

48

47

46

45

مادر

43

42

41

40

39

38

37

35

34

33

32

31

**8**

30

مرگ قو

28

می مانیم توی تاریکی

26

25

لحظات تلخ

لحظات تلخ

21

20

19

18

17

16

15

14

13

12

11

10

9

8

7

6

5

4

3

2

1

21

8